Foto: Srdjan Stevanovic/Starsportphoto ©

Promašena trojka Danila Mijatovića, preko Budiveljnika i Čarlsa Dženkinsa, majstora poput Markusa Vilijamsa i Kvinsija Milera, plasmana među najboljih osam u Evropi i po tri osvojene titule u prvenstvu Srbije i ABA lige su bili put Dejana Radonjića u prvom mandatu u Crvenoj zvezdi. Sada ga čeka već formiran tim, ogromna nadanja i očekivanja da će “sigurno biti Kalemegdan u junu“. 

Tog 22. decembra 2016. godine u Beograd je došao Real Madrid i igrači Crvene zvezdu su odigrali nevjerovatnu utakmicu te su slavili sa 82:70. Sedam dana kasnije u hali “Kombank arena” pao je CSKA, a nakon toga Žalgiris, pa spektakularno veče i trijumf nad Fenerbahčeom. Nakon toga je savladan u Izraelu Makabi, zatim u Španiji Baskonija i na kraju Panatinaikos u Beogradu. Hit tog januara u Evroligi je bila ekipa Dejana Radonjića koja je vezala sedam pobjeda i bila veoma blizu plasmana među najboljih osam ekipa u Evropi. 

Četiri godine kasnije igračka legenda Crvene zvezde Saša Obradović je raskinuo ugovor sa ekipom pošto mu nije najbolje išlo kao treneru ekipe koju najviše voli. Žalio je što zbog virusa korona nije ni na jednom meču osjetio atmosferu pune dvorane i 25. decembra se zvanično vratio Dejan Radonjić.

Za ekipu sa Malog Kalemengdana početak 21. vijeka nije bio baš najbolji, dosta problema, bez titule, jedno vrijeme i bez sponzora i veoma blizu gašenja. Nakon integracije sa FMP-om i preuzimanja kluba od strane Nebojše Čovića 2011. godine stvari su krenule na bolje. Mijenjali su se treneri i onda je 2013. godine na klupu došao Dejan Radonjić, a nijedan navijač Crvene zvezde sigurno neće zaboraviti fajnal for ABA lige u Laktašima te godine kada su dvije ekipe trebale da izbore plasman u Evroligu. 

U posljednja dva minuta Radnički iz Kragujevca je ušao sa sedam poena razlike, ali je Zvezda to veoma brzo stigla, a poenom Vuka Radivojevića i povela 79:78. Kada je Stiven Marković proigrao samog Danila Mijatovića na trojci mnogi su mislili da je to kraj, no on je promašio i tako je počela prava priča Crvene zvezde i Dejana Radonjića. 

Titule u ABA ligi i prvenstvu Srbije nisu osvojene, te se krenulo u novu sezonu gdje su ostvarene četiri pobjede u Evroligi i zatim se nastavio put u Evrokupu. Rekord po broju publike na jednom meču u evropskim takmičenjima i nevjerovatni Čarls Dženkins protiv Budiveljnika su obilježii tu sezonu. Ipak, najveći šok je bio poraz u Beogradu od Cibone u polufinalu ABA lige i tada je došlo u pitanje učešće u Evroligi. Tim iz Zagreba je zbog loše finansijske situacije odustao od takmičenja pa je Zvezda preuzela njihovu poziciju. 

Nakon više od dvadeset godina Dejan Radonjić je uspio da donese trofej namjenjen šampionu Srbije ekipi Crvene zvezde. Ta sezona 2014/2015 je bila veoma uspješna, pošto je pored prvenstva osvojen Kup Srbije, te ABA liga, a tim je ušao i u Top 16 Evrolige. Radonjićevo čuveno “hard difens end tranzišn ofens” je sve više osvajalo navijače ekipe, postao je neizostavan dio i mim kulture, te se pojavio pojam “radonjizam“. 

Stvarao je ekipu, domaće igrače, bilo je i naravno grešaka, te se i danas među navijačima ovog kluba za nekog stranog igrača koji nije zadovoljio kaže bi moglo uslijediti “šilbovanje“. To je po uzoru na Blejka Šilba koji je sjajno otvorio sezonu, ali je igrao sve slabije iz meča u meč i u januaru je raskinut ugovor sa njim. 

Sa Radonjićem na klupi titule su postale sigurne, pobjede u Evroligi su se mogle očekivati protiv svake ekipe, te mu je nakon odlaska sa klupe samo Olimpijakos ostao kao protivnik kojeg nije savladao, što je kasnije uradio Dušan Alimpijević. U sezoni 2015/2016 bilo je najviše “šilbovanja” poput Gala Mekela, Sofoklisa Skocijanidisa, Rajana Tompsona, a kada su oni otišli došao je Kvinsi Miler i magija je počela. Poslije Markusa Vilijamsa, Miler je bio stranac koji je najviše oduševio svojim igrama i bio je uz Stefana Jovića nosilac igre do najboljih osam ekipa u Evropi. Tu se naišlo na moskovski CSKA i promašaj Jovića u drugom meču u Moskvi za pobjedu i dalje mnogi teško podnose. 

Nakon toga se promijenio format Evrolige, igralo se po ligaškom sistemu i tu se se dogodila već pomenuta serija od sedam pobjeda, ali nakon poraza od Darušafake, Crvena zvezda je ostala bez plasmana u četvrtfinale Evrolige. Ipak, ponovo su osvojena tri trofeja i kada su svi mislii da će se uz nadogradnju tima napasti još bolji rezultat u Evropi Dejan Radonjić je napustio tim. Vodio je Bajern Minhen dvije sezone i jedno vrijeme uopšte nije radio kao trener. 

Sada se vraća na mjesto uspjeha, sa ogromnim pritiskom i očekivnjima, jer se odmah očekuju trofeji i što bolji rezultati u Evroligi. Naslijediće Sašu Obradovića koji se nije snašao i koji prosto nije dobio priliku da nastavi sezonu, te bar na kratko osjeti atmosferu pune dvorane, što bi skoro sigurno donijelo pobjede u mečevima sa Olimpijakosom i Albom. 

Crvena zvezda je već raskinula ugovor sa Emanuelom Terijem i pitanje je kako će stranci zadovoljiti Radonjićeve zahtjeve, s tim da bi Džordan Lojd i Kori Volden trebali biti sigurni, dok će Džoni O’Brajant biti pod znakom pitanja. Što se tiče domaćih tu su Branko Lazić, Ognjen Kuzmić i Marko Simonović kao neki koji su bili neizostavan dio u prethodnom mandatu, a od mlađih koji su već radili sa njim su Ognjen Dobrić, Dejan Davidovac, dok će tek upoznati Aleksu Uskokovića. Prvi test će imati protiv Igokee u Laktašima gdje je sve i počelo, pa zatim dolazi Panatinaikos koji se nalazi problemima i možda je on idealan rival za početak u Evropi. 

Njemu je u prethodnom mandatu trebalo vremena, kao i svakom treneru da složi ekipu, skloni dijelove koji ne trebaju i doda one koji će popraviti stvari. Lojd bi mogao biti nešto poput Vilijamsa i Milera, a veoma će biti bitno da li će se i kada vratiti navijači, jer bez njihove podrške i nadglašavanja himne Evrolige ništa nije isto. Ono što se sigurno najviše očekuje je proslava titule na Kalemegdana u junu i sigurne pobjede protiv Partizana. 

Piše: Dejan Jovičić

OSTAVITI ODGOVOR

Molimo unesite komentar!
Ovdje unesite svoje ime